KENDİNİ KİRAYA VERMEK...

Bu sözcüğü ilk eğitim seminerinde duymuştum. İlk başta zoruma gittiyse de bir müddet düşündükten sonra çalışan için ne kadar doğru bir cümle olduğunu anladım. Elbette ki bir meta değiliz alınıp satılma veya kiraya verilme gibi bir şey söz konusu dahi olamaz. Ancak real düşünürsek her çalışan mavi yaka- beyaz yaka, en alt kademeden en üst kademeye kadar her insan kendi varlığını, bilgisini, eğitimini, tecrübesini, kişiliğini ve gücünü işverene kiralıyor.

VARDİYA DEDİĞİNİ ZEHİR OLSA İÇERİZ

Sanayi devrimi ile başlayan ve kapitalizm ile güçlenen iş ve buna bagli olarak işçi ihtiyaci. Yani senin emek sermayen var benim para sermeyam var. Sen bana emeğini ver bende hayatını idame edecek paranı vereyim (yetecek kadar) savaşlardan cikan ülkelerde is gücü okadar az ve bilgi-tecrube okadar aranan kriterlerdi ki fabrikalarda çalışan kişiler ne is yaparlarsa yapsinlar gunluk hayatlarında ozamanin her yönüyle iyi bir statüsüne sahipti. Ne salliyorsun sen ya! Demeyin.Anlatıyoruz ışte:) Artik nüfusun yogunlugu, taleplerin artışı yeni pazalarin bulunmasi gibi etmenler insan emegine ihtiyacı fazlalastirdigi gibi her calisan artik sıralanmıştı çocuk, kadın, yasli farketmeksizin herkes işçi olmuş ve nihayet insanlara is imkanı kalmamaya başladı ,tabaklar yine boş kalmıştı.